Bevalling Morris deel 1

9 januari 2020 om half 8 in de ochtend. Michel en Luca zijn beneden om boterhammen te eten terwijl ik mij nog even om mag draaien. Wederom teleurgesteld gisteravond (8 januari 2020) had ik voor de derde avond op rij voorweeën. Ze waren best regelmatig dus we waren vroeg naar bed gegaan met het idee het zet straks wel door. Helaas toch niet dus. Ik draai me om en het lijkt net of ik een beetje in mijn broek plas. Mmm zal wel beetje slijmprop zijn denk ik dan. Die verloor ik namelijk al een week lang in delen! Maar om kwart voor 8 voel ik het weer. Toch maar even gaan kijken hoor!
En ja hoor ik sta op en loop richting de badkamer waar ik het aan Michel wil vertellen en ploep daar breekt een deel vruchtwater.
Blijkbaar heb je meerdere ‘zakjes’ vruchtwater. Bij mij was een deel gebroken want ik wist dat ik (extreem) veel vruchtwater had en dit was maar een zielig plasje. Hop terug in bed want Morris was net als zijn broertje niet ingedaald. Dat betekend liggen als de de vliezen breken. Verloskundige gebeld en die kwam er binnen een uurtje aan. Michel Luca snel weggebracht die onwijs blij was dat hij EINDELIJK bij oma mocht logeren vanavond want oh wat verheugd hij zich daar toch altijd op. En als zijn broertje kwam mocht hij bij oma slapen.

Daar was de verloskundige en de eerste tegenslag begon direct.
Oei de baby is niet alleen niet ingedaald maar staat ook hoogstaand in het bekken… uhm ja en dat is?
Dat betekende dat Morris zo’n 10 cm boven het bekken zat met zijn hoofdje hij was wat schuin gaan liggen.
Stiekem kreeg ik al paniek want tja dat was niet hoe ik het verwacht maar oké adem in adem uit.
Nou Milou kies maar: of liggend in de auto of met de ambulance naar het ziekenhuis je zult worden opgenomen want er is infectie gevaar en gevaar dat de navelstreng rond zijn nek komt of een arm of been onder zijn hoofd schuift en hij er dus niet meer via de natuurlijke weg uit kan. SHIT!
Ja doe maar liggend in de auto anders is het ook zo’n fiasco.
Dat de verloskundige  non stop met die dopler naar Morris wilde luisteren maakt me bang maar stelt me tegelijkertijd ook gerust want zijn hartje deed het goed. Daar gingen we liggend in Michel zijn auto, in de rolstoel, snel naar de lift en rennend met de rolstoel richting ‘mijn’ kamer.
Ik spot mijn buurvrouw nog achter de balie en roep: hey…. Hij komt eraan!!

Kwart voor 10 in de ochtend nou daar lig ik dan! Geen weeën wel gebroken vliezen. Ik mag niet opstaan maar liggen op je rug ik kon het niet mijn rug deed zo’n pijn. De grootste angsten die ik had waren infusen en weeën opwekkers omdat die na mijn idee tegen de natuur werken en je dus veel meer pijn hebt dan nodig is. En hoe de natuurlijk weg het doet. Je voelt hem aankomen ze komen binnen. Milou je krijgt zo een infuus uit voorzorg als de hartslag van de baby zakt en je naar de O.K. moet. De spanning word me teveel en de tranen rollen over mijn wangen. Michel ik ben zo bang ik wil dit niet zo ik wil het net zoals bij Luca. Hij probeert me gerust te stellen en verteld dat het goed komt. Ik probeer te kalmeren. In het ziekenhuis liggen bijna alles kamers vol. Het is dus extreem druk en ik lag ondertussen nog steeds op bed. Om 11u komen ze infuus prikken maar ik smeek ze bijna of ze niet eerst willen voelen of Morris nu wel goed tegen het bekken ligt zodat ik kan opstaan en misschien de weeën wel beginnen. En ja hoor Morris sluit het bekken af, zijn hartslag is goed en ik heb 3cm ontsluiting. Waren die voorweeeën toch ergens goed voor geweest. Ze besluiten het infuus niet te prikken en ik mag EINDELIJK opstaan. Helaas twee uur gaan voorbij maar geen echte weeën te bekennen. Waar ik net heel opgelucht was is dat gevoel snel weer weg wanneer er weer 3 witte jassen in de kamer staan met de mededeling dat het te lang duurt en het gevaar op infectie er is. Milou je krijgt een infuus MET weeënopwekkers oke mensen draag mij maar weg. Weer tranen want oh zo wilde ik dit toch helemaal niet. Morrisje waarom kom je niet gewoon. Ondertussen had ik angst dat er iets niet goed was met Morris waarom kwam hij niet gewoon uit zichzelf? Net als zij broer? Je gaat je tweede bevalling toch vergelijken met je eerste.

Dit bericht is gepost in Blog. Bookmark de link.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *